Carpaccio, jest daniem pochodzenia włoskiego. Wersja oryginalna to cieniutko pokrojone plasterki polędwicy wołowej polanej oliwą oraz posypane startym twardym i aromatycznym serem.Danie właściwie pochodzi z Wenecji a nazwę podobno zapożyczyło od nazwiska Carpaccio. Danie również można przygotować z cielęciny względnie z łososia. Popularne są również Carpaccia owocowe.Mięso trzeba schodzić lub lekko zamrozić. Potem mięso kroimy w bardzo cieniutkie paseczki. Zamiast mięsa można skorzystać z suszonej na słońcu szynki. Carpaccio dobrze jest przygotować dużo wcześniej, a najlepiej mięso pokroić poprzedniego wieczora. Carpaccio to tatar po włosku. Dane w wersji oryginalnej to zimna zakąska u nas podawana jest przeważnie na gorąco.A jeśli podajemy na zimno i zostanie mam niezjedzone o zawsze możemy je następnego dnia podgrzać na oleju i zjeść. Carpaccio jest dumą i chlubą każdej Weneckiej restauracji, Potrawa narodziła się w 1950 roku i zapoczątkowała ją hrabina, która oznajmiła, że lekarz zalecił jej tylko spożywanie mięsa surowego. Właściciel lokalu podał jej surowe mięso i nazwał je Carpaccio, bo widok przygotowanej potrawy skojarzył mu się z malarzem renesansowym i jego obrazami.